Pitch
Takt × paket adedi — yükleme kutusunun iş serbest bırakma aralığı.
Formül
Uygulamada
Pitch, bir ritmi birinin devredebileceği bir miktara çevirir: takt çarpı paketleme miktarı — yani bir sonraki prosesin ya da müşterinin gerçekten aldığı kap. Pacemaker'a işin verildiği ve ondan bitmiş ürünün toplandığı aralıktır; 47 saniyelik bir taktı, bir malzeme taşıyıcısının rota koşabileceği bir şeye dönüştüren şeydir.
Seviyelendirmenin ifade edildiği birim de budur. Kullanılabilir sürenin pitch'e bölümü gündeki slot sayısını verir; bunların her ürünün karma payına bölünmesi de seviyelendirme kutusunun tuttuğu şeydir. Bunu gerçek kap miktarı dışında bir şeyden boyutlandırmak, sahanın uygulayamayacağı bir program üretir; paketleme miktarının politika varsayılanı değil harita verisi olmasının sebebi budur.
Bu nasıl hesaplanıyor
Çizim değil, boyutlandırma. Aşağıdaki her rakam kapalı formdadır ve hangi esasa göre hesaplandığını raporlar; çünkü bir tesisin kendi beyan ettiği aralıktan boyutlandırılan süpermarket ile varsayılandan boyutlandırılan süpermarket farklı türde iddialardır.
Tasarım politikası — emniyet ve tampon çarpanları, hizmet düzeyi, tolere
edilen duruş, geri düşüş ikmal kapsaması ve geri düşüş kap büyüklüğü sabit değil,
girdidir. Çağıran tarafından verilir, görünür biçimde varsayılanı atanır ve
result.design.policy üzerinde geri döndürülür; böylece bir rapor,
tavsiyelerinin neye dayandığını yazdırabilir.
çevrim stoğu = çekme hızı × ikmal teslim süresi
tampon stoğu = çevrim stoğu × tampon çarpanı
süpermarket boyutu = çevrim + emniyet + tampon
kanban kartı = ceil(süpermarket boyutu / kap miktarı)
Çekme hızı, tüketen prosesin gereken girdisidir; yani verim kaybı ve yeniden işlem yükü zaten içindedir. Kartlar yukarı yuvarlanır: yarım kart hiçbir şeye yetki vermez.
Emniyet stoğu iki yolla boyutlandırılır ve sonuç hangisini kullandığını söyler.
| Esas | Ne zaman | Formül |
|---|---|---|
derived-demand-variability |
demand.variabilityCv belirtilmiş ve sıfırdan büyük |
z(hizmet düzeyi) × cv × çekme hızı × √(ikmal günü) |
policy-factor |
CV belirtilmemiş | çevrim stoğu × emniyet çarpanı |
Kabul — saklanan türden olduğu için açıkça yazılıyor. Emniyet stoğunu bir değişim katsayısından türetmek bir dağılıma bağlanmak demektir ve bu formül normale bağlanır: ikmal aralığındaki talebin ortalaması etrafında normal dağıldığı ve günlük çekimlerin bağımsız olduğu varsayılır, dolayısıyla
ngünlük standart sapma√nile büyür. Bu, toplulaştırılmış tekrar eden talep için makul, sıçramalı ya da aralıklı talep için kötüdür — uzun sessiz dönemleri olan bir yedek parça akışı bu formülle eksik kapsanır ve kullanıcısı ya hizmet düzeyini geçersiz kılmalı ya da CV'yi hiç vermeyip politikayla boyutlandırmalıdır. Motor, kullandığı çarpanı (safetyFactorUsed) rakamın yanında raporlar; böylece kabul yalnızca kabul edilmek yerine tartışılabilir.Hizmet düzeyi, tesisin stoksuz kalmaya toleransıdır, haritanın bir özelliği değil; bu yüzden diğer kararlarla birlikte
DesignPolicyiçinde yaşar.
CV alanındaki sıfır, ölçüm yok olarak okunur; değişkenliği olmayan bir müşteri olarak değil. İkincisi diye bir şey yoktur ve harfi harfine okumak, hiç emniyet stoğu olmayan bir süpermarketi bir bulguymuş gibi yazdırırdı.
Kanban türü — bir çekme bağlantısı üç sinyalden birini taşır ve üçü aynı depoyu boyutlandırmaz.
| Tür | Anlamı | Depo |
|---|---|---|
withdrawal |
tüketiciye depodan almaya yetki verir | sürekli kapsama |
production |
tedarik edene, alınanı yerine koymasını söyler | sürekli kapsama |
signal |
depo tetik noktasına düşünce bir parti sipariş eder | tetik noktası + parti |
Sinyal kanbanı sürekli bir döngü değil, yeniden sipariş noktasıdır; çünkü uzun
model değişimi olan bir proses tek kap tek kap ikmal yapamaz. Tetik noktası
çevrim stoğu + emniyet stoğudur — ikmal aralığındaki talep, artı değişkenliğe
karşı tutulan kapsama — ve depo, sinyalin sipariş ettiği partiyle birlikte o
seviyede zirve yapar. Sürekli formülle boyutlandırmak, ilk teslimatının taşıracağı
bir depo önerirdi.
Bir sinyal döngüsünün besleyen prosesi parti büyüklüğü belirtmiyorsa depo sürekli
formüle geri düşer ve kabul bunu söyler; bir parti uydurmaz. Belirtilmemiş bir
kanban türü withdrawal olarak okunur — alan var olmadan önce çizilmiş her
haritanın zaten kastettiği şey.
İkmal teslim süresi, tercih sırasıyla:
| Esas | Kaynak |
|---|---|
declared-epei-target |
besleyen prosesteki changeover.epeiTargetDays |
derived-epei |
o prosesin kabil olduğu aralık (bkz. EPEI) |
policy-default |
politika değeri, bir kabul olarak raporlanır |
FIFO hattı kapasitesi = ceil(tolere edilen duruş / tüketen proses taktı)
pitch = takt × paket miktarı
seviyelendirme dilimi = mevcut süre / pitch, ürün karma payına bölünmüş
Bir FIFO bağlantısı dış bir operasyonu besliyorsa ve tüketen prosesin taktı yoksa, akış taktı açık bir geri düşüş olarak kullanılır ve esas sonuçla birlikte yayımlanır.
EPEI uygulanabilirliği — ProcessMetrics.epeiDays aralık en kısa ne
olabilir sorusuna cevap verir; bu ise çalıştırmayı düşündüğümüz aralık sığıyor
mu sorusuna:
mevcut = günlük net mevcut süre × aralık günü
çalışma süresi = gereken geçiş × çevrim süresi × aralık günü
model değişimi = ürün sayısı × model değişim süresi
uygulanabilir ⟺ çalışma süresi + model değişimi ≤ mevcut
Uygulanamayan aralıklar açığıyla birlikte raporlanır. Negatif pay bir sayı olarak
yayımlanmaz; feasible: false olarak yayımlanır.
Planlanan çevrim süresi — hücrenin çalışmak üzere kurulduğu çevrim; ki bu takt değildir:
planlanan çevrim süresi = beyan edilen, ya da takt × planlanan çevrim payı
planlanan çevrimde operatör = Σ (manuel içerik ÷ kendi verim düzeltmeli taktı) ÷ pay
Müşterinin tam ritmine kurulmuş bir hücrenin sıkışmaya, eksik parçaya ya da soru cevaplayan bir operatöre ayıracak hiçbir şeyi kalmaz. Esas, çevrimi ekibin mi seçtiğini yoksa politika payının mı verdiğini söyler ve kadro, takttaki rakamın yerine değil yanında raporlanır — aradaki fark, o payın maliyetidir. Takttan büyük beyan edilmiş bir çevrim uygulanmak yerine reddedilir: taktın gerektirdiğinden az operatör raporlardı.
Standart WIP — bir hücrenin çalışabilmesi için gereken parçalar:
tavsiye = makine sayısı, herhangi bir eleman gözetimsiz çalışıyorsa
= 0, hiçbiri çalışmıyorsa
Operatör yürürken kendi başına çevrim yapan her makinede bir parça. Bu asgarinin üzerindeki her şey, üzerinde standart iş adı yazan, hücre içi bir kuyruktur ve parça cinsinden raporlanır — hücre nerede olursa olsun doğrudur, kritik yola bağlı olan gün cinsinin aksine.
Ürün stratejisi — hangi ürünlerin stokta tutulacağı, hangilerinin istendiğinde üretileceği:
| Sınıf | Ne zaman (yalnızca sınıflandırılmamış ürünler) | Tavsiye edilen karşılama |
|---|---|---|
runner |
karma payı ≥ runner eşiği | stoğa üretim |
repeater |
iki eşik arasında | yok — bu bir yargıdır |
stranger |
karma payı < repeater eşiği | siparişe üretim |
Tesisin kendi sınıflandırması, motorun hacim okumasına tercih edilir ve esas hangisinin kullanıldığını söyler. Bunu asıl belirleyen, bir ürünün ne sıklıkta sipariş edildiğidir ve hiçbir harita bunu kaydetmez; bu yüzden pay kullanıldığında kabul bunu söyler ve iki eşiği de yazdırır. Repeater hiçbir tavsiye almaz: raf ömrü, sözleşme şartları ve model değişim maliyeti belirler, model üçünü de tutmaz. Tek ürünlü bir akış hiçbir şey almaz.
Pacemaker — son prosesten geriye doğru, malzeme doğrudan hareket ettiği sürece yürüyün: oturacak tampon ve bekleyecek çekme sinyali olmadığı sürece. O segmentin üst ucu, çizelgenin ait olduğu yerdir. Tavsiye, haritanın beyan ettiğinin yanında raporlanır; onun üzerine asla yazmaz.
Metodoloji — Gelecek durum tasarımı
Sık sorulan sorular
Hangi paketleme miktarını kullanmalıyım?
Aşağı akıştaki prosesin ya da müşterinin gerçekten çektiği kabı — pacemaker'dan çıkan tepsi, kasa veya palet. Teorik bir parti büyüklüğü, kimsenin malzeme taşımadığı bir aralık verir ve ondan türeyen seviyelendirme slotları rotayla uyuşmaz.
Pitch ile seviyelendirme nasıl ilişkili?
Seviyelendirme slotları, kullanılabilir sürenin pitch'e bölümü ve ardından ürünlere karma payına göre dağıtılmasıdır. Yani pitch programın çözünürlüğüdür: kısa bir pitch daha ince seviyelendirir ve ona yetişmesi gereken malzeme taşımadan daha fazlasını ister.
Bu tanım, ürünün kendi arayüzünde gösterdiği tanımın aynısıdır; derleme sırasında arayüz katalogundan okunur.